Vertrek
Op vrijdag 23 januari was het zover om ons om 19.30 uur te melden bij de bus op locatie Meerkerk. In afwachting daarvan zaten velen al bij elkaar in la Place voor een laatste warme maaltijd. De begroeting was allerhartelijkst. Men stelde mij gerust, want aan het eind van de reis zou ik alle namen wel kennen. Om 20.00 uur was het vertrek gepland. Ik keek mijn ogen uit, want er werden vele netten mandarijnen en vele flesjes water door Bert in de bus geladen. Ondertussen was Aart begonnen met dozen witte en rode wijn in de bus te zetten. De samenwerking was direct zichtbaar, want dit doe je met elkaar. Dat was trouwens de gehele reis continue zichtbaar.
Busreis Frankrijk
En dan op weg naar Frankrijk. Onze “eigen” chauffeur zouden we pas in België kunnen begroeten. In de bus werden koffie en thee geschonken. Flesjes water, nutsen en marsen, werden uitgedeeld. Later werden de heerlijke witte en rode wijn van Aart aangeboden . De sfeer was opperbest en het werd natuurlijk iets luidruchtiger. Op enig moment werd onze bus door de Belgische politie van de weg gehaald. Wij waren allen heel verbaasd. Wat was er aan de hand. Na enige tijd ontdekten we dat het een veiligheidscontrole betrof. Papieren werden gecontroleerd, tot hilariteit kwamen twee politieagenten in de bus om onze veiligheidsgordels te controleren en tot slot moest onze grote bus op de rollenbank. Al met al heeft dit een uur gekost. Dat betekent een uur later in Frankrijk.
Lars onze chauffeur
En dan weer verder. Een korte stop nog in België om onze “eigen” chauffeur Lars te begroeten. Hij rijdt de bus verder naar ons hotel in Frankrijk en de hele week naar andere skigebieden. Om 24.00 uur ging het licht in de bus uit en probeerde ieder tot slapen te komen. Er volgen nog enkele stops. Rond 07.00 uur worden de meesten weer wakker en informeert Lars ons over de te verwachten aankomsttijd: 08.30 uur.
Aankomst hotel Altis-Val Vert
Klokslag 08.30 uur staan wij voor het hotel in Brides les Bains. Op een gladde ijshelling klimmen we met onze koffers naar de ingang va het hotel. Irene is inventief en pakt een emmer met zout. Daarmee wordt het mogelijk zonder ongelukken boven te komen. Het hotel gaf later toe, dat zij dit ook hadden kunnen doen. In de bus was de definitieve kamerindeling al gecommuniceerd. De meeste kamers moesten nog schoongemaakt worden. Dus dan eerst maar het Franse ontbijt in het hotel. Velen zijn ondanks het gebrekkig slapen in de bus zo energiek dat zij snel naar de piste willen. Allerlei groepjes worden gevormd. Frans en Bert hebben een dagkaart voor allen geregeld. De zes daagse skipas krijgen we een dag later.
Ontbijt en diner
In het hotel hebben we elke dag een heerlijk ontbijt, het diner om 19.30 uur is een culinair hoogtepunt. Elke gang is een genot om te zien en de smaak is voortreffelijk. Het Franse personeel is uiterst vriendelijk, humoristisch en dienstverlenend. Ze willen het ons echt naar de zin maken. De match tussen de groep en hen is geweldig. Leuk is dat dagelijks velen aan wisselende tafels zitten. Zo leer je elkaar wel kennen. Je mag overal aanschuiven. De sfeer is elke keer heel ontspannen en uiterst gezellig. Om circa 21.30 uur gaan de eersten moe maar tevreden naar de kamer, morgen is er weer een dag.
Apres ski
Verschillende keren zorgen Frans en Bert ervoor dat de vier skigroepen aan het einde van de skidag voor een apres ski bij elkaar komen. Daar worden de ski-ervaringen van de dag doorgenomen in combinatie met een heerlijke gluh wein, bier of wijn. Op andere dagen hebben we een apres ski in de bus. De skigidsen Karin en Dorli gaan met de wijn in de bus rond en vragen Lars een bandje op te zetten met Duitse schlagers. Een andere dag verzorgt Bert de wijn, mandarijnen gaan rond, de plastic bak met nutsen en marssen gaan van stoel tot stoel. Op donderdag hadden we een door ons hotel aangeboden apres ski. Tijdens het diner hadden we live muziek en werd er gedanst { een aantal mannen met stropdas}.
Afscheid skigidsen
Donderdagavond was het afscheid van de Oostenrijkse skigidsen en de afsluiting van de geweldige skiweek. Zowel Lars, Bert, Frans als de skigidsen Andrea, Dorli, Karin en Erich kregen van de skigroep allen een enveloppe met inhoud. Grote waardering bij allen over de goede en service gerichte organisatie van Bert en Frans.. Tot slot van de avond nam de sfeermaker/skigids Andrea het woord. Hij had medailles en oorkondes bij zich en deelde deze met overgave uit aan een aantal van ons. Een glimlach verscheen op alle gezichten.
Laatste dag en terugreis
Frans en Bert hadden om 12.00 uur een restaurant op de piste besproken om met een gezamenlijk lunch zo het skiën af te sluiten. Na langdurig afscheid nemen vertrokken de skigidsen voor de terugreis naar het Salzburgerland. Dan douchen, omkleden, koffers pakken en wachten op het vertrek naar Nederland. De warme avond maaltijd gebruikten we in ons hotel. Om 19.00 uur stond Lars met de bus klaar om de koffers in te laden en klokslag reden we 19.30 uur terug naar Nederland. De aankomst in Meerkerk was om 07.30 uur en daar werd als een grote familie van elkaar afscheid genomen. En inderdaad we kenden nu alle namen.
Ja en dan het skiën, daar ging het uiteindelijk om. Zaterdag, na aankomst en ontbijt omgekleed en met een ellenlange gondel (Brides-les-Bains ligt in het dal op 600m) naar boven, naar Meribel Centre (1450m). Vandaaruit met een aantal snelle mannen, de zaterdag is altijd een vrije ski-dag zonder begeleiding, het middelste dal van ‘Les Trois Vallees’ verkend. Goed weer, lekker koud, voldoende sneeuw, kortom heerlijke skicondities, dus veel kilometers gemaakt. Aan het eind van de dag weer met de gondel naar het hotel. Rest van de week geskied onder begeleiding van een viertal (vaste, elk jaar dezelfde) Oostenrijkse ski leraren. Zondag in de snelste groep met Erich. Daarna, ivm een opspelende en pijnlijke Achillespees, me laten afzakken naar de beregezellige tweede groep.
Met, nogmaals Erich, Andrea, Dorli en Karin een fantastische week geskied met mooi weer en hele goede sneeuwcondities. De Oostenrijkers mochten officieel geen les geven, maar de vele ’Hinweise’ ware zeer nuttig. Door de week het hele ski-pallet doorgenomen: Racen en Carven op de vlakke pistes, met Karin door de Tiefschnee en met Dorli over de Buckels. Daarnaast natuurlijk op een efficiënte manier door het mooie en grote skigebied geloodst en tussendoor vele gezellige koffie en lunch tentjes bezocht.
Aan het eind vd dag was er altijd wel tijd voor een korte Apres ski, met een Genepietje en/of een gratis Gluhwein op het dorpsplein alvorens eea verder in het hotel voort te zetten. Prettig was ook dat onze altijd beschikbare buschauffeur, Lars, ons regelmatig kon afzetten en/of ophalen in beurtelings Courchevel en Les Menuires, zodat we die lange gondel konden mijden. Op de laatste (Vrij)dag (met sneeuw) nog een halve ‘les’dag en met de hele groep gelunched in ’Jacks’, Meribel Centre. Na, met een paar liefhebbers, nog een laatste afdaling, ter afsluiting van een fantastische ski-week, weer 30 minuten gondel om de bekende 800m voor de laatste keer te zakken. Al met al is iedereen ski technisch ontzettend aan z’n trekken gekomen.
Ook de accommodatie en verzorging was uitmuntend. Voeg daarbij een perfect organisatie team (Frans en Bert, dank voor jullie inspanningen!) en een hele gezellige groep, dan krijg je de topweek die we hadden! Dank allemaal voor jullie gezelligheid en tot volgend jaar.
Vrijdag 22 januari 2027 vertrek naar Sporthotel Rosatti te Dimaro { Brenta Dolomieten}.
Jan en Gerard