Als je eenmaal mee bent geweest, dan ben je verkocht!! En ga je altijd mee!!

Op Zaterdag 14 Maart kwamen we vanuit alle windstreken uiteindelijk aan in Eindhoven. Om 19.07 reden we weg, 2 chauffeurs die ons gaan brengen naar dit mooie skigebied. De stemming zat er al goed in. Bert kwam langs met 0.0 bier, Cola, Fanta en nog een doos met snoep. De reis verliep voorspoedig en Zondag om 07.30 kwamen we aan in Sauze. Het had op zaterdag behoorlijk gesneeuwd. Vele waren moe van de reis, maar gingen ondanks het slechte weer (mist, sneeuw en wind) toch skiën. Karakter!

Na het inchecken, om 19.30 aan het diner. Wat was dat goed, elke dag was daar in buffet vorm zoveel eten te scoren dat je wel moet skiën wil je niet heel erg dik worden. Nu dat hebben we gedaan in de omgeving van Sauze. Op Maandag ontstonden er 2 groepen (van 9 en van 5 personen). Deze 2 groepen bleven tot het einde van de week bijeen.

 We werden met een busje naar de piste gebracht en konden ’s middags of teruglopen of met het busje weer teruggebracht worden. Maandag en Dinsdag hebben we ons prima vermaakt in dit skigebied. Het was echt stralend weer, geen wolkje aan de hemel en geen zuchtje wind.

 Woensdag was dit geheel anders maar 2 uur zon een harde wind, en het zicht was erg slecht. Een aantal gingen dus niet skiën maar hebben zich wel degelijk goed vermaakt in het mooie Sauze , o.a. met het spel “keezen”, wat weer vele hilarische momenten opleverde.

 Donderdag hadden we  via Sunweb een busreis geboekt naar Montgenevre in Frankrijk. Dat was ook weer een mooie ervaring, Prachtig weer en de piste lag er goed bij. Tot 16.00 uur geskied en daarna in de bus en weer terug naar Italië. Wat een prachtig skigebied!

 Ja aan alles komt een eind, op Vrijdag was het onze laatste dag. ’s Ochtends wederom genoten van een zeer uitgebreide ontbijt buffet. Het was goed weer, om 17.00 gingen we naar een leuke apres ski bar toe waar we gezamenlijk de prachtige week afsloten met een pizza en nog enkele drankjes. De bus vertrok om 7 minuten voor 7, ook deze terugreis verliep voorspoedig. Aankomst in Eindhoven om 07.00 uur waarna we afscheid namen van elkaar. Ieder stapte in zijn bus die hem weer naar zijn opstap plaats bracht.

Resume: alle 6 dagen is er volop geskied, 4 hele mooie zonnige dagen, 2 mindere dagen. En het belangrijkste, er zijn gelukkig geen mensen geblesseerd geraakt…..

Dank aan de organisatie van de Ski Holland Groep, Frans en Bert

Uw verslaggevers Fred Ros (eerste keer mee!) en   Cor-Jan Molenaar.

Female Fabulous 4 op sneeuwavontuur

Vrijdagavond begon het al goed: warme hap bij La Place, koffers in de bus en vooral… heel veel wijn, mandarijnen en gezelligheid. We voelden meteen: dit wordt geen gewone skireis, dit wordt er één voor in de boeken. De Fabulous 4 was compleet en klaar voor vertrek.

De busreis had alles: koffie, snacks, slappe lach én een onverwachte pitstop door de Belgische politie. Veiligheidscheck… of gewoon nieuwsgierig naar onze sfeer? Wij hielden het erop dat we indruk maakten.

Na een korte nacht (of iets wat daarvoor doorging) kwamen we aan in Brides-les-Bains. Met koffers een ijshelling op — geen probleem, want met een beetje inventiviteit (lees: een emmer zout) kwamen we er stijlvol boven. Fabulous, uiteraard.

En toen: de piste op. Zon, sneeuw, mooie afdalingen en af en toe een charmante struggle — alles zat erin. We leerden, lachten en genoten. En eerlijk: niet alleen van het skiën. De koffietentjes, lunches en natuurlijk de après-ski waren minstens zo belangrijk. Glühwein in de hand, muziek aan en de dag nog eens dunnetjes overdoen.

De avonden? Heerlijk eten, veel lachen en elke dag weer andere tafelgenoten. Alsof we in een rijdend (en skiënd) restaurant vol gezelligheid zaten. En ja, soms ook gewoon vroeg naar bed… want fabulous zijn kost energie.

Hoogtepunt: samen afsluiten op de piste, nog één lunch, nog één afdaling en stiekem al plannen maken voor volgend jaar. Want dit smaakt naar meer.

Terug in de bus, moe maar voldaan, beseften we het wel: we hebben weer herinneringen gemaakt waar we nog lang om kunnen lachen.

Tot volgend jaar — andere plek, zelfde gezelligheid.

Vertrek

Op vrijdag 23 januari was het zover om ons om 19.30 uur te melden bij de bus op locatie Meerkerk. In afwachting daarvan zaten velen al bij elkaar in la Place voor een laatste warme maaltijd. De begroeting was allerhartelijkst. Men stelde mij gerust, want aan het eind van de reis zou ik alle namen wel kennen. Om 20.00 uur was het vertrek gepland. Ik keek mijn ogen uit, want er werden vele netten mandarijnen en vele  flesjes water door Bert in de bus geladen. Ondertussen was Aart begonnen met dozen witte en rode wijn in de bus te zetten. De samenwerking was direct zichtbaar, want dit doe je met elkaar. Dat was trouwens de gehele reis continue zichtbaar.

Busreis Frankrijk

En dan op weg naar Frankrijk. Onze “eigen” chauffeur zouden we pas in België kunnen begroeten. In de bus werden koffie en thee geschonken. Flesjes water, nutsen en marsen,  werden uitgedeeld. Later  werden de heerlijke witte en rode wijn van Aart aangeboden . De sfeer was opperbest en het werd natuurlijk iets luidruchtiger. Op enig moment werd onze bus door de Belgische politie van de weg gehaald. Wij waren allen heel verbaasd. Wat was er aan de hand. Na enige tijd ontdekten we dat  het een veiligheidscontrole betrof. Papieren werden gecontroleerd, tot hilariteit kwamen twee politieagenten in de bus om onze veiligheidsgordels te controleren en tot slot moest onze grote bus op de rollenbank. Al met al heeft dit een uur gekost. Dat betekent een uur later in Frankrijk.

Lars onze chauffeur

En dan weer verder. Een korte stop nog in België om onze “eigen” chauffeur Lars te begroeten. Hij rijdt de bus verder naar ons hotel in Frankrijk en de hele week naar andere skigebieden.  Om  24.00 uur ging het licht in de bus uit en probeerde ieder tot slapen te komen. Er volgen nog enkele stops. Rond 07.00 uur worden de meesten weer wakker en informeert Lars ons over de te verwachten aankomsttijd: 08.30 uur.

Aankomst hotel Altis-Val Vert

Klokslag 08.30 uur staan wij voor het hotel in Brides les Bains. Op een gladde ijshelling klimmen we met onze koffers naar de ingang va het hotel. Irene is inventief en pakt een emmer met zout. Daarmee wordt het mogelijk zonder ongelukken boven te komen. Het hotel gaf later toe, dat zij dit ook hadden kunnen doen. In de bus was de definitieve kamerindeling al gecommuniceerd. De meeste kamers moesten nog schoongemaakt worden. Dus dan eerst maar het Franse ontbijt in het hotel. Velen zijn ondanks het gebrekkig slapen in de bus zo energiek dat zij snel naar de piste willen. Allerlei groepjes worden gevormd. Frans en Bert hebben een dagkaart voor allen geregeld. De zes daagse skipas krijgen we een dag later.

Ontbijt en diner

In het hotel hebben we elke dag een heerlijk ontbijt, het diner om 19.30 uur is een culinair hoogtepunt. Elke gang is een genot om te zien en de smaak is voortreffelijk. Het Franse personeel is uiterst vriendelijk, humoristisch en dienstverlenend.  Ze willen het ons echt naar de zin maken. De match tussen de groep en hen is geweldig. Leuk is dat dagelijks velen aan wisselende tafels zitten. Zo leer je elkaar wel kennen. Je mag overal aanschuiven. De sfeer is elke keer heel ontspannen en uiterst gezellig. Om circa 21.30 uur gaan de eersten moe maar tevreden naar de kamer, morgen is er weer een dag.

Apres ski

Verschillende keren zorgen Frans en Bert ervoor dat de vier skigroepen aan het einde van de skidag voor een apres ski bij elkaar komen. Daar worden de ski-ervaringen van de dag doorgenomen in combinatie met een heerlijke gluh wein, bier of wijn. Op andere dagen hebben we een apres ski in de bus. De skigidsen Karin en Dorli gaan met de wijn in de bus rond en vragen Lars een bandje op te zetten met Duitse schlagers. Een andere dag verzorgt Bert de wijn, mandarijnen gaan rond, de plastic bak met nutsen en marssen gaan van stoel tot stoel. Op donderdag hadden we een door ons hotel aangeboden apres ski. Tijdens het diner hadden we live muziek en werd er gedanst { een aantal mannen met stropdas}.

Afscheid skigidsen

Donderdagavond was het afscheid van de Oostenrijkse skigidsen en de afsluiting van de geweldige skiweek. Zowel Lars, Bert, Frans als de skigidsen Andrea, Dorli, Karin en Erich kregen van de skigroep allen een enveloppe met inhoud. Grote waardering bij allen over de goede en service gerichte organisatie van Bert en Frans.. Tot slot van de avond nam de sfeermaker/skigids Andrea het woord. Hij had medailles en oorkondes bij zich en deelde deze met overgave uit aan een aantal van ons. Een glimlach verscheen op alle gezichten.

Laatste dag en terugreis

Frans en Bert hadden om 12.00 uur een restaurant op de piste  besproken om met een gezamenlijk lunch zo het skiën af te sluiten. Na langdurig afscheid nemen vertrokken de skigidsen voor de terugreis naar het Salzburgerland. Dan douchen, omkleden, koffers pakken en wachten op het vertrek naar Nederland. De warme avond maaltijd gebruikten we in ons hotel. Om 19.00 uur stond Lars met de bus klaar om de koffers in te laden en klokslag reden we 19.30 uur terug naar Nederland. De aankomst in Meerkerk was om 07.30 uur en daar werd als een grote familie van elkaar afscheid genomen. En inderdaad we kenden nu alle namen.

Met, nogmaals Erich, Andrea, Dorli en Karin een fantastische week geskied met mooi weer en hele goede sneeuwcondities. De Oostenrijkers mochten officieel geen les geven, maar de vele ’Hinweise’ ware zeer nuttig. Door de week het hele ski-pallet doorgenomen: Racen en Carven op de vlakke pistes, met Karin door de Tiefschnee en met Dorli over de Buckels. Daarnaast natuurlijk op een efficiënte manier door het mooie en grote skigebied geloodst en tussendoor vele gezellige koffie en lunch tentjes bezocht.

Ook de accommodatie en verzorging was uitmuntend. Voeg daarbij een perfect organisatie team (Frans en Bert, dank voor jullie inspanningen!) en een hele gezellige groep, dan krijg je de topweek die we hadden! Dank allemaal voor jullie gezelligheid en tot volgend jaar.

Vrijdag 22 januari 2027 vertrek naar Sporthotel Rosatti te Dimaro { Brenta Dolomieten}.

Jan en Gerard

Verslag Ski Safari 2025 – Ski Holland

Op vrijdagavond 24 januari om 20:00 verzamelde een bonte groep van 40 ski-liefhebbers zich bij La Place in Meerkerk. Doel: de jaarlijkse skisafari van Ski Holland, dit jaar in Maishofen, Oostenrijk. De bus werd vakkundig volgeladen met skispullen, bagage, wijn en water – een essentiële overlevingskit voor de komende week en werden de drie ski-novices (Gerrit-Jan, Britta en Paul) uitgerust met de befaamde oranje helmovertrek. Niet per se flatterend, maar wel effectief om ze op de piste niet uit het oog te verliezen.

De Reis: Slaap, Wijn en Wonderen Naarmate de reis vorderde, bleek dat slapen in een bus een kunst op zich is. Gelukkig bood een glas wijn, een pilletje (of een strategische combinatie van beide) uitkomst. Na de eerste twee uur stapte onze eigen Renate op in Duitsland. En wát een chauffeur! Veilig en comfortabel bracht ze ons naar de plek van bestemming.

Aankomst & Eerste Dagen: Strakke Regels & Strakke Bochten Bij aankomst in Hotel Quehenberger bleek al snel dat Peter, de hotelbaas, ons Nederlanders strak aan de teugels hield. Op tijd zijn voor het eten, cash betalen en luisteren naar de huisregels en “nackt in der Sauna” – het was even schakelen. Gelukkig werden we warm onthaald door onze begeleiders Andrea, Karin, Erich en Dorli. Zij waren onze gidsen voor de week en hebben ons de mooiste skigebieden laten zien: Saalbach-Hinterglemm-Leogang-Fieberbrunn, Zell am See, Maria Alm-Hochkönig, Obertauern en Alpendorf-Wagrain-Flachau.

De dinsdag bracht een uitdaging: wind, sneeuw, regen en slecht zicht. Maar een beetje sneeuwstorm hield deze groep niet tegen. “We zijn hier toch niet voor een zonvakantie?” hoorde je her en der. (Overigens was het die avond opvallend druk in de wellness van het hotel, maar dat was niet moeilijk met een sauna die amper plaats bood aan acht mensen…)

Woensdag: Stropdassen & Danspassen Woensdagavond stond in het teken van de ‘stropdas’. De mannen kregen instructies een das mee te nemen en deze te dragen. Wat volgde, was een parade van stijlen: van stijlvol, oranjegezind tot absolute modegruwel. De stropdas als symbool van verzet tegen onderdrukking? Zeker. Maar ook als bewijs dat onze groep er alles aan deed om er een feestje van te maken. En dat lukte: de dansvloer was gevuld en de sfeer zat er goed in.

Donderdag: Bedankjes, Humor en een Oranje Helmupdate De laatste avond was gereserveerd voor het bedanken van gidsen, onze eigen toppers Frans en natuurlijk Renate. Gon nam het voortouw en vond dat Erichs camouflage-skikleding niet helemaal functioneel was als gids maar meer als Dennenboom. Als oplossing kreeg hij de oranje kattenoren van Gon’s helm – een waardig alternatief voor de helmcondoom.

Elly bedankte Dolly en Karin voor hun deskundigheid en humor, en Gon omschreef Andrea als de alleskunnende opa, skileraar, handelaar en specialist in pikante grappen. Gerrit-Jan en Paul blikten terug op hun kennismakingsweek en concludeerden dat aanpassen aan groepsregels niet altijd vanzelfsprekend is (lees: netjes in de rij blijven). Toen het tijd was om Frans en Bert te bedanken, bleek al snel dat het vergelijk met Koot en Bie iedereens instemming kon krijgen. Met name de sketch van de burgemeester en wethouder van Juinen is exemplarisch en daarom nog even bijgevoegd om zo het feest der herkenning compleet te maken.

En toen was daar nog Renate. Wat een chauffeur! Achteruitrijden alsof ze de Alpen in haar achteruitkijkspiegel had getatoeëerd. De avond werd passend afgesloten met een polonaise en een muzikale boodschap: “Zeg buschauffeur, de hele bus moet plassen!”

Conclusie: Een Topweek! Het was een skisafari om niet te vergeten: geen ongelukken, veel plezier, en een bombardino op zijn tijd. Iedereen bedankt voor de gezelligheid en in het bijzonder Frans en Bert. Op naar volgend jaar! We zien elkaar bij La Place voor de volgende bestemming: Brides les Bains, Frankrijk!

Paul Lorist

Een week met een lach en een traan

Bij La Place in Meerkerk ontmoeten we elkaar en maken we kennis met de nieuwe deelnemers. De stemming zit er meteen al weer in. Helaas moest Tina afzeggen, ze was ziek. Dat was extra jammer, want voor haar zou dit de laatste reis zijn als organisator. Gelukkig is haar opvolger Bert al in functie, voor Frans een hele steun. Na een vlot verlopen reis komen we aan bij Hotel Leitner in Mühlbach, een klein, ingeslapen dorpje met naast het hotel een skiliftje naar het skigebied. Er wacht ons een uitgebreid ontbijtbuffet, heerlijk na zo’n reis. Daarna de piste op. Mooi weer, mooie pistes, een fijne middag. ’s Avonds zijn ook de gidsen aangekomen en hebben we genoten van de echte Italiaanse keuken.

Wat een week

De hele week hebben we geskied onder topcondities, zon, goede sneeuw, uitdagende pistes in o.a. Kronplatz, Seiser Alm, Cortina d’Ampezzo, Corvara, Marmolada, wat een genot! En dan de avonden, feesten dit keer. Met Zjuul wordt bijna elke avond een verrassing. Als hij begint te spelen op zijn gitaar gebeurt er iets bijzonders. Een serenade van hem en ik ben verkocht. ☺ We hadden zelfs een dansavond op de verjaardag van Marjan! Wow, we kunnen ook nog iets anders dan skiën. ☺

Organisatie

De organisatie was weer top, niet alleen de reis, maar ook het weer en de sneeuwcondities waren perfect geregeld. Hoe doen ze dat toch?☺ Mijn wens voor ieder jaar is gelukkig bijna uitgekomen (op een klein duimpje   na): een reis zonder ernstige blessures. Fijn! Volgend jaar naar Maishofen. Kanniewachte!

Elly Peijs-Stoppelman  

Jeetje, wat was het weer leuk! De Ski Holland Dolomiti ‘Superski’ reis deed zijn naam eer aan. Alle vertrouwde ingrediënten droegen daar weer aan bij: De prettige sfeer in de groep met een grote vaste kern, maar waar nieuwkomers zich al snel welkom voelen. De goede flexibele organisatie. De vaste groep Oostenrijkse skileraren Andrea, nieuwbakken oma Karin, Dorli en Hans, aangevuld met de sterk debuterende Erich. Een uitstekend hotel met heerlijke maaltijden. Gezelligheid en goeie gesprekken. Mooi weer, prima sneeuw en prachtige skigebieden. En last but not least, de mandarijntjes en chocolaatjes en het après-skiën in de bus.

De uiterst sympathieke buschauffeur Renate bracht ons vaardig laverend door tal van haarspeldbochten naar diverse fantastische skigebieden: Kronplatz – Seiser Alm, Ortisei en Selva – Cortina d’Ampezzo – Corvara, Alta Badia en Obereggen, Pampeago. En in al die gebieden zicht op de karakteristieke imposante grillige Dolomieten massieven als de Sellagroep, de Sassolungo, Rosengarten en de mooie Marmolada.
Die Marmolada was letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt. In de lift ernaartoe zette Andrea spontaan ‘Volare’ in en kreeg de hele volgepakte gondel zingend mee na zijn aansporing “everybody!”. Bovenop het uitzichtplateau (3265m) een verpletterend uitzicht.. En toen een spannende afdaling, de elementen trotserend in de vorm van forse rukwinden over een glad gewaaide piste. Wat een avontuur..

Prettig was het om de skiweek te beginnen en af te sluiten in het overzichtelijke Meransen. Het voordeel van zo’n kleiner skigebiedje is dat het er vrijwel altijd betrekkelijk rustig is.

Skiën in een groepje met een skileraar is een gouden concept voor een skivakantie. Door onder meer in een ‘slangetje’ het spoor van je voorganger te volgen en zodoende ook voortdurend je snelheid aan te passen, leer je spelenderwijs beter skiën. Ook krijg je bijzondere skitips: Zo legde bijvoorbeeld Dorli ons uit waarom je op ’s middags zugefrorene Schnee de skietjes toch beter weer wat bij elkaar kan houden.

Een gids/skileraar neemt je ook een hoop keuzes (en mogelijke discussies..) uit handen; Waar gaan we heen? Welke lift zullen we nemen? Welke piste gaan we doen? Gaan we nu aan de koffie en zo ja in welk tentje? etc.

Ik heb aan verschillende wintersportgroepsreizen en ‘ski-safari’s’ van diverse reisorganisaties deelgenomen als deelnemer en gids en kan na de drie reizen die ik ben mee geweest vaststellen dat Ski Holland het elk jaar gewoon weer heel goed voor elkaar heeft.

Met dank aan organisatoren Frans en Bert, “De een is lang en de andere kleiner”, zoals Gon en Irene het duo zo geestig toezongen op een avond vol warme dankwoorden. Daar werd ook Tina ontroerend in het zonnetje gezet en een mooie collage getoond van de eerder gemaakte Ski Holland reizen die zij cadeau zou krijgen. Tina zou dit jaar voor het laatst meegaan, maar moest helaas afhaken. Haar spirit was er in ieder geval wel bij, in de vorm van zorgzaamheid voor de deelnemers en de aandacht voor details die zij in het organiseren van alle voorgaande reizen legde. Mede dankzij troubadour Zjuul, die het performen niet van een vreemde heeft, werd het een heel gezellig samenzijn dat uitmondde in een wilde dansavond.

Helaas was er een duimblessure voor Chantal, die hopelijk snel herstelt. Verder was deze skiweek in de Dolomieten al met al een groot succes en kunnen we uitkijken naar een volgende topreis. Dan weer naar het thuisland van onze zeer gewaardeerde skileraren.

Bart

Vrijdagavond 25 jan. 2019 was het dan eindelijk zover.

Voor de avondspits naar Alblasserdam en een hapje gegeten bij restaurant Damzicht, waar ik de eerste deelnemers ontmoette. Daarna naar het terrein van busonderneming De Snelle Vliet.

Als nieuweling was het voor mij verrassend om te zien hoe men elkaar als oude vrienden die elkaar lange tijd niet hadden gezien begroeten. Maar ook ik als nieuwe deelnemer werd allerhartelijkst ontvangen. Na alle bagage in de bus gepropt te hebben begon de reis van 18 uur (door 2 uur file op de Brenner) naar Dimaro in Italie.

Bij aankomst werden we welkom geheten door eigenaar en medewerkers van Sporthotel Rosatti. Na een heerlijke brunch ben ik met nog een aantal enthousiastelingen naar Folgarida gebracht met het hotelbusje, waar we er nog  een heerlijke skimiddag van gemaakt hebben. Tijdens de borrel werden de 4 skigidsen, Karin, Kim, Heinz en Andrea, uitgebreid welkom geheten. Daarna diner en een paar grappa`s en lekker slapen.

Op zondag de eerste skidag met de gidsen en dan kom je erachter hoe goed deze formule werkt, Berat de buschauffeur brengt je naar de lift, je skiet de hele dag en dan staat de bus weer voor je klaar met een wijntje, biertje of fris en je laat de ski`s in de bus voor de volgende dag. Maandag was er een met een domper door het uitvallen van Theo (kuil in de piste niet gezien) en Annette (aangeskied door een onbekende skier). Zij zijn helaas gedurende de week huiswaarts gekeerd.

Wat is Italie toch een heerlijk vakantieland, heerlijk eten en drinken tegen redelijke prijzen, vriendelijke mensen en een schitterende natuur. We skieden in Madonna di Campiglio, Pinzolo, Passo Tonale, Andalo-Paganella en zoals gezegd in Folgarida allemaal even mooi.

Het idee om 4 professionele skileraren in te huren vind ik geweldig. Deze vakantie heb ik het idee elke dag een beetje bijgeleerd te hebben. Karin, Kim, Heinz en Andrea super bedankt voor de les en de gezelligheid.

Het hotel, eigenaren en personeel hebben wat mij betreft ook een hoofdrol gespeeld in het succes van deze vakantie. Ik heb wel eens in een goed hotel gezeten maar nog nooit zo goed als Sporthotel Rosatti. Bij het ontbijt word je al verwelkomt met“ Bongiorno“en lopen sommige serveersters onbewust te fluiten. Alle keuze die je kunt voorstellen staat op het ontbijtbuffet. En dan de diners, alles even heerlijk en warm, en dan heb ik het maar niet over de toetjes………….. Een van de hoogtepunten voor mij was wel het diner en het dansen in Rifugio Malghet die ook door de fam. Rosatti beheerd wordt.

Topkwaliteit en topgezellig.  TITO BEDANKT,TITO BEDANKT.

Tenslotte Tina en Frans….Chapeau.

Er komt heel wat bij kijken qua organisatie van zo`n week maar jullie hebben het geweldig gedaan. Ik denk dat ik namens de hele groep kan zeggen

……BEDANKT…..

Arno